Zoals elk jaar proberen we weer een klassieker op het programma te zetten die we nog nooit gereden hebben. Na een jaren rondgezworven te hebben door Europa hadden we bedacht dat we dit jaar maar een wat dichter bij huis moesten blijven. Het werd Gent - Wevelgem, omgedoopt tot de Wevelgemclassic in verband met problemen die de organisatie had met de organisatie van Gent - Wevelgem. Bij het horen van Gent - Wevelgem denkt een ieder aan het bestijgen van de Kemmelberg, zoniet bij het Scherpewoud. Hier hebben we andere gedachten zoals: wie gaat vandaag de kar trekken. We hebben al een paar man op het oog met klinkende namen. Wat dacht u van Theo de tank, gemaakt voor het rijden door de wind en over kasseienstroken. Bij het horen van de volgende naam gaat een ieder rechtop op z'n stoel zitten: de Leeuw van Scherpenzeel beter bekend als Jorden van Zeumeren, een fietsende legende! En ook niet te versmaden: Jopie krentenbol, fietst met twee vingers in de neus over en door de Kemmelberg!

Ja, dat ziet er veel belovend uit voor vandaag. Zo fietsen er nog een aantal klinkende namen in de rondte waar we hoge verwachtingen van hebben. We komen zaterdagmiddag aan in Kortrijk in het Ibishotel. We zetten de fiets en tassen in de kamers en gaan op zoek naar het grootste televisiescherm van Kortrijk. Uiteindelijk komen we een kroeg tegen waar ze en bier verkopen ( we hebben een naam hoog  houden ) en een televisie hebben. We gaan er goed voor zitten voor de kraker tegen Japan op het WK. Maar al gauw is de situatie voor de plaatselijke juwelier groter waar een man en ( waarschijnlijk niet zijn eigen vrouw ) na een stuk of tien terugkomen niet weten of ze nou de gouden of zilveren ketting gaan kopen. Na een teleurstellende wedstrijd wil Jopie krentenbol nog even kaarsje gaan branden voor de kraker van morgen. Ik houdt mijn hart vast, dat wordt afzien morgen voor de rest. We besluiten de dag bij een Italiaan waar we pasta en vino rosso bestellen ( waar heb ik dat eerder gelezen, was het niet Lombardije... ) Sommigen hebben niet alleen genoeg aan een piza maar moeten ook nog een bord Lasagna. Eerst een kaarsje branden en heeel veeeel kolhydraten naar binnen werken, dat wordt echt bikkelen morgen. De eigenaar komt polshoogte nemen en snapt er niks van, madre madonna roept hij nog en loopt hoofdschuddend weg.

De volgende morgen gaan we vroeg op pad en we zitten met onze poeperd vol in de wind, het wordt een lange dag! Onderweg zijn de bevoorradingen goed en veel en veelvuldig, hulde aan de organisatie. Ik denk dat qua organisatie er nog menige vereniging hier wat van leren. Na het beklimmen van de een paar bekende klimmen met als toetje de Kemmelberg stuiven we Wevelgem binnen waar we ook nog een trofee in ontvangst mogen nemen voor de knapste secretaris die in het peloton rond reed. Of was het toch de trofee voor de tweede grootste buitelandse vereniging die meereed? Ik vermoed het laatste. Nu komt natuurlijk de vraag wie deze dag de kar trok. Kijk goed naar de onderste foto en trek uw eigen conclusie! Verder wil ik een ieder bedanken die meegegaan is om toch weer een monument toe te voegen aan de palmares van het Scherpewoud.

Ronald